Trama
Sadıçlar hapse girerlerken bile akılları Nare’dedir. Necdet hala dışarda olduğundan Nare hala tehlikededir ve onlar demir parmaklıkların arkasında, birbirlerini acıtarak volta atmaktan başka hiçbir şey yapamamaktadırlar. Sancar canını dişine takarak Necdet’in yakalanmasını ve kendi koğuşuna yerleştirilmesini sağlar. Necdet’i tutanın annesi olduğunu öğrendiğinde ise dünyası başına yıkılır. Bir kez daha sırtından bıçaklanmıştır. Sadıçlar hem ailelerine hem de birbirlerine olan güvenlerini sorgulayarak hapis hayatına alışmaya çalışırken, Sancar’ın içini ferahlatan tek bir şey vardır. Necdet’in içeride, Nare’nin güvende olması… Nare ise sadıçlar hapisteyken yapayalnızdır ama Akın’la savaşmak için ne Sancar’a ne Gediz’e ihtiyacı vardır. Türküde dediği gibi, “Arkadaşlar uykulardan uyanmalıdır” çünkü, yıllardır tek başına direnen Nare, bir kez daha tek başına savaşmanın ve Akın’dan sonsuza dek kurtulmanın yolunu bulmuştur.